Strona Główna

Wątpiono w wizję pełnego harmonii i ładu świata. Sądzono, iż niemożliwym jest istnienie uniwersalnej rzeczywistości, skoro każdy poznaje ją inaczej. Według empiryzmu bowiem, każdy człowiek poznaje rzeczywistość za pomocą zmysłów i doświadczenia, poprzez odbiór bodźców z zewnątrz. Każde doświadczenia są inne, więc ludzie nie mogą poznawać świata tak samo. Można zatem mówić o istnieniu wielu światów, które są często sprzeczne ze sobą. Z założeniem tym jest związany jeden z nurtów literackich oświecenia, a mianowicie sentymentalizm. Sentymentaliści twierdzili, że konflikty wewnątrz światów są wynikiem odejścia człowieka od łona natury. Wierzyli oni w potęgę ludzkich uczuć i uważali ją za znacznie większą niż potęgę rozumu. Zwolennicy sentymentalizmu wychwalali piękno przyrody. Najchętniej pisano powieści sentymentalne i sielanki. Obok sentymentalizmu i klasycyzmu istniał styl zwany rokoko. Pod nazwą tą kryje się tematyka miłości niezwykle zmysłowej i namiętnej oraz kunsztowna, wzbudzająca zachwyt budowa utworu.